ΚΑΙΝΟΤΟΜΙΕΣ

Η ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΝΤΑΝΑΚΛΑΣΗΣ

ΕΝΑ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΟ ΤΑΞΙΔΙ

Η συμπεριφορά του φωτός καθώς αντανακλάται, διαθλάται και διαχέεται στον κόσμο έχει υπάρξει πηγή γοητείας και μυστηρίου για την ανθρωπότητα από τις απαρχές του χρόνου. Οι ακτίνες φωτός, αυτές οι λαμπερές και αιθέριες εκπομπές των αρχαίων Ελλήνων, αγγίζουν κάθε μέρος της γης μας, κι ακόμα, έχουν μια ιδιαίτερη χάρη όταν συναντιούνται με το νερό. Εκεί η ζωηρή τους λάμψη είναι πιο εμφανής, λάμποντας με μια ζωντάνια που πάει πέρα από την απλή όψη για να φωτίσει τη φαντασία.

ΑΝΤΑΝΑΚΛΑΣΕΙΣ ΦΩΤΟΣ ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΧΡΟΝΟ

Οι πρώτες ιδέες για τη φύση του φωτός και της όρασης έτειναν να είναι πιο φιλοσοφικές απ’ ό,τι επιστημονικές και ήταν πάντοτε εμποτισμένες με το μυστήριο του αγνώστου. Για τον Εμπεδοκλή, που μελετούσε το ζήτημα γύρω στο 500 π.Χ., η πράξη της όρασης προερχόταν από τις ακτίνες φωτός που εκπέμπονταν τόσο από τα μάτια, όσο και από τα αντικείμενα που κάποιος έβλεπε. Ο Πυθαγόρας αντιλαμβανόταν επίσης τις ακτίνες φωτός σαν να στέλνονταν από τα μάτια, περιβάλλοντας, κι έτσι φωτίζοντας το αντικείμενο που αντίκρυζε. Μερικούς αιώνες αργότερα, ο Επίκουρος έφτασε στην πρώτη μεγάλη αλήθεια σχετικά με το θέμα, ότι το φως που εκπέμπεται από μια πηγή αντανακλάται έπειτα στα αντικείμενα, επιτρέποντας στα μάτια μας να τα αντιλαμβάνονται. Την ίδια στιγμή, ο Ευκλείδης, στην πιο διάσημη πραγματεία του, την Οπτική, βελτίωσε αυτή την έννοια σε μια πρώιμη θεωρία της αντανάκλασης. Το φως, ισχυρίστηκε, ταξιδεύει σε ευθείες γραμμές και αντανακλάται από την επιφάνεια στην ίδια γωνία με την οποία την χτυπάει. Αυτή η ιδέα θα αποδεικνυόταν αληθινή με τον χρόνο, αν και ο Ευκλείδης αντιλήφθηκε τη μερική αλήθεια: ακόμα φανταζόταν τις ακτίνες φωτός να εκπέμπονται από τα ίδια τα μάτια.

Αιώνες αργότερα, το 1040, Άραβες λόγιοι ανέλαβαν το έργο της αποσαφήνισης των μυστηρίων του φωτός και της αντανάκλασης που είχαν αρχίσει οι αρχαίοι Έλληνες. Ήταν ο Ibn al-Hytham ή Alhazen στα λατινικά, ο οποίος τελικά έφτασε στη σύγχρονη αντίληψη της οπτικής αντίληψης: ότι η όραση είναι η πράξη των ματιών που λαμβάνουν το αντανακλώμενο φως, αντί ότι το φως εκπέμπεται από αυτά. Η ολοκληρωμένη θεωρία του για την όραση, και κάποιες από τις συστατικές της έννοιες, για παράδειγμα ότι το φως και το χρώμα είναι αδιαχώριστα, θα αποδεικνύονταν εξαιρετικά σημαίνοντα στον τομέα της οπτικής μέχρι τον 17ο αιώνα.

Η εποχή του Διαφωτισμού είδε πληθώρα ανακαλύψεων σχετικά με τη φύση του φωτός. Δύο μοντέλα φωτός, ως κύμα ή ως κινούμενα σωματίδια, ανταγωνίστηκαν για την πρωτοκαθεδρία. Το πρώτο υποστηρίχθηκε από τον Ολλανδό μαθηματικό Christiaan Huygens, το δεύτερο από τον Isaac Newton. Παρότι η θεωρία του για τα σωματίδια καταρρίφθηκε τον 19ο αιώνα, ο Newton έχει ευρέως δεχτεί τα εύσημα για την ανακάλυψη ότι το φως δεν είναι καθαρό λευκό, αλλά στην πραγματικότητα συντίθεται από ένα φάσμα χρωμάτων.

ΝΕΡΟ ΚΑΙ ΦΩΣ: Ο ΑΙΩΝΙΟΣ ΧΟΡΟΣ

Το νερό αντανακλά, διαθλά και διαχέει το φως, κι έτσι δημιουργεί μια ζωντανή λάμψη που είναι ατέρμονα μαγευτική. Να αντικρύζει κανείς το φως να αντανακλάται, να γυαλίζει και να αστράφτει στην επιφάνεια του νερού είναι το να αντικρύζει τον ίδιο τον χορό της ζωής. Κι όταν το νερό διαθλά το φως, οι ακτίνες διαπερνούν την επιφάνεια, δημιουργώντας αυτό το ξεχωριστό αποτέλεσμα κάτω από το νερό, αυτό το αιθέριο λαμπύρισμα που μας μεταφέρει σε μια απόκοσμη σφαίρα.

Ο Νόμος της Αντανάκλασης διακηρύσσει πως η γωνία του εισερχόμενου φωτός ή η γωνία πρόσπτωσης, είναι ίση με τη γωνία αντανάκλασης. Επομένως, όταν συναντούν μια επιφάνεια τελείως λεία, οι ακτίνες του φωτός αντανακλώνται με ακριβώς την ίδια διάταξη. Αυτή η οργανωμένη αντανάκλαση των ακτινών του φωτός δημιουργεί μία εικόνα σαν καθρέπτη στην αντανακλαστική επιφάνεια. Εάν το προσπιπτόμενο φως πάρει κλίση ή διαθλαστεί, το αντανακλώμενο φως θα διαχυθεί προς όλες τις κατευθύνσεις, το οποίο είναι γνωστό ως διαχεόμενο φως. Το φως μάς επιτρέπει να βλέπουμε αντικείμενα γύρω μας καθώς οι ακτίνες του φωτός χτυπούν σε κάθε επιφάνειά τους. Το διαχεόμενο φως μάς επιτρέπει να βλέπουμε αυτά τα αντικείμενα, αλλά δεν αντανακλώνται πίσω σε μας. Με απλά λόγια, όσο πιο λεία η επιφάνεια, τόσο περισσότερο αντανακλά το φως. Χρειάζεται μόνο να φανταστεί κάποιος την επιφάνεια σαν καθρέπτη μιας απόλυτα ήρεμης λίμνης που αντανακλά τα χιονισμένα βουνά με καθαρότητα κρυστάλλου. Το απόλυτο παράδειγμα του Νόμου της Αντανάκλασης.

Η διάθλαση, από την άλλη, περιγράφει το φαινόμενο του αποκλίνοντος φωτός. Όταν το φως ταξιδεύει μέσω ενός διάφανου μέσου, όπως ο αέρας, σε άλλο διάφανο μέσο, όπως το νερό, ένα μέρος του αντανακλάται κι ένα άλλο μέρος διαπερνά το δεύτερο μέσο. Όταν το κάνει αυτό, αλλάζει κατεύθυνση. Αυτό λέγεται διάθλαση. Ο Νόμος της Διάθλασης, ή Νόμος του Snell, είναι η μαθηματική φόρμουλα που προβλέπει τη γωνία των ακτινών του φωτός όταν κινούνται μέσω μιας διάφανης επιφάνειας όπως το νερό. Όταν το διάφανο μέσο είναι μια παγωμένη λίμνη, ένα γυάλινο πρίσμα ή ένα διαμάντι, η διάθλαση ανακατευθύνει το φως.

Τα μήκη κύματος, ή τα χρώματα, μιας δέσμης φωτός φτάνουν σε διαφορετικές στιγμές, κι αυτό κάνει τα πρίσματα να χωρίζουν το λευκό φως σε όλα τα χρώματα του φάσματος. Αυτό είναι γνωστό ως χρωματική ανάλυση και αυτό παρατηρούμε όταν το φως του ήλιου διασκορπίζεται από σταγόνες νερού, σχηματίζοντας ένα ουράνιο τόξο χρωματιστού φωτός.

ΠΕΡΙΚΛΕΙΣΜΕΝΟ ΦΩΣ

Ο μοναδικός φωτισμός, έμφυτος στο μέρος προέλευσης της La Prairie στο Μοντρώ της Ελβετίας, είναι μια μπαλάντα του φωτός πάνω στο νερό: ξεκινά ως ανέγγιχτος πάγος και χιόνι που λιώνει για να γίνει το πιο καθαρό νερό. Φιλτράρεται από τις υψηλότερες ελβετικές βουνοκορφές, εμπλουτίζεται με πλούσια ορυκτά καθώς κατεβαίνει και διαχέεται στη λίμνη. Σε αυτό το αργό, ρευστό ταξίδι, το φως και το νερό συναντιούνται με έναν τρόπο που είναι μοναδικός στην Ελβετία. Η σαγηνευτική αντανάκλαση του φωτός και του νερού είναι μια ελβετική απόλαυση: χορεύει και λαμπυρίζει στην επιφάνεια της λίμνης, ακτινοβολεί λεπτομερώς μέσα από τα δυναμικά νερά της λίμνης, διαθλάται στα μεταλλικά βάθη της λίμνης. Αυτή η απόλαυση είναι μια μαγική συνάντηση του φωτός και του νερού.

Με έμπνευση από το καθαρό φως που είναι μοναδικό στο Μοντρώ της Ελβετίας, η La Prairie αναζητά να αξιοποιήσει τη δύναμή της με τη White Caviar Collection, τη δύναμη να φωτίζει, να εμπλουτίζει, να ομορφαίνει. Την ίδια δύναμη που οι καλλιτέχνες μοχθούν να συλλάβουν στα έργα τους για να τονίσουν τα αντικείμενά τους.

Το 2019, οι επιστήμονες της La Prairie καθιέρωσαν την Εξίσωση του Φωτός, που δείχνει ότι το φως, ή η φωτεινότητα της επιδερμίδας, είναι μια λειτουργία του χρώματος και της αντανάκλασης. Στην αναζήτηση αποκάλυψης νέων μονοπατιών για τη λάμψη, αναρωτήθηκαν πώς το νερό μπορεί να επιδρά στην αντανάκλαση του φωτός από την επιδερμίδα, επιχείρησαν να αδράξουν αυτή την αστραφτερή λάμψη, να αναδημιουργήσουν τη μαγεία της.

Το 2022, η φόρμουλα για τη νέα White Caviar Essence Extraordinaire αντιμετωπίζει το στοιχείο της αντανάκλασης της Εξίσωσης του Φωτός με τρεις τρόπους. Πρώτα, αυξάνοντας την ενυδάτωση της επιδερμίδας, κι έτσι την ποσότητα του νερού στην επιδερμίδα. Περιέχει επίσης συστατικά που ενισχύουν το κολλαγόνο και βοηθούν στην τόνωση της όψης της επιδερμίδας και σε μία πιο σφιχτή εμφάνιση. Τέλος, κάνει ήπια απολέπιση για ένα απαλό τελείωμα που αντανακλά το φως. Όλες μαζί, αυτές οι ενέργειες ενισχύουν την αντανάκλαση του φωτός από την επιδερμίδα.